Dzień dobry wszystkim uczniom, nauczycielom i rodzicom!
Dzisiejszy Krajowy Trening Rodzinny to wyjątkowy czas, w którym dzielimy się niezwykle pożyteczną wiedzą o tym, jak chronić siebie i swoich bliskich w sytuacjach zagrożenia. Uczymy się zasad bezpieczeństwa, poznajemy sygnały alarmowe i plany działania. Jednak najważniejsza baza bezpieczeństwa w każdym kryzysie znajduje się w naszej… głowie.
Kiedy dzieje się coś nagłego albo słyszymy syreny alarmowe, w naszym organizmie uruchamia się naturalny alarm. Serce bije jak oszalałe, w brzuchu czujemy ścisk, a w głowie pojawia się mnóstwo chaotycznych myśli.
Wszyscy - od pierwszoklasisty po dyrektora szkoły i rodzica - czujemy wtedy to samo. Czujemy strach.
I pierwsza ważna lekcja od ekspertów brzmi: strach jest normalny i potrzebny. Działa jak system ostrzegawczy w samochodzie. Mówi nam: „Uwaga! Skup się, dzieje się coś ważnego”. Problem pojawia się wtedy, gdy strach zamienia się w panikę, czyli w taką wielką mgłę, przez którą przestajemy myśleć i nie wiemy, jak wykorzystać wiedzę, którą zdobywamy.
Jak tę mgłę natychmiast przegonić? Mamy na to oficjalną, prostą instrukcję.
Drogie dzieci, dla Was są trzy najważniejsze zasady- Zasada 3 Z:
1. Zatrzymaj się. Nie biegaj i nie krzycz. Kiedy krzyczysz, Twój mózg myśli, że jest jeszcze gorzej, a Ty nie słyszysz ważnych informacji.
2. Zaufaj dorosłym. W szkole Waszym kapitanem jest nauczyciel, a w domu rodzic. Oni dokładnie wiedzą, jakie są procedury i gdzie szukać schronienia. Waszym jedynym zadaniem jest słuchać ich poleceń.
3. Zrób oddech żółwia. Weź powolny, głęboki oddech. To najszybszy guzik „Reset” dla Twoich emocji.
Drodzy rodzice i nauczyciele, Wasza rola jest inna:
W kryzysie dzieci nie czytają instrukcji obrony cywilnej - one czytają z Waszych twarzy. Wasz spokój to ich największe schronienie. Aby opanować własną gonitwę myśli w trudnej sytuacji, warto zrobić dwie rzeczy:
Po pierwsze: odcinamy plotki i szum. Skupiamy się wyłącznie na oficjalnych komunikatach służb, wiadomościach od dyrekcji i Alertach RCB.
Po drugie: zamieniamy lęk na konkretne działanie. Stres karmi się bezradnością. Kiedy nasz mózg ma zadanie – na przykład wie, że musi zebrać rodzinę w umówionym miejscu, sprawdzić zapas wody czy zamknąć okna – przestaje tworzyć czarne scenariusze, a zaczyna działać ratunkowo.
Na koniec zróbmy teraz wszyscy razem -uczniowie, rodzice i nauczyciele - jedno proste ćwiczenie ratunkowe. To technika która bardzo szybko pomaga odzyskać jasność myślenia. Nazywa się oddechem pudełkowym.
Proszę, aby każdy na chwilę się zatrzymał i zrobił to ćwiczenie :
Robimy głęboki wdech nosem... trzymamy... 2, 3, 4.
Zatrzymujemy powietrze w płucach... trzymamy... 2, 3, 4.
Wypuszczamy powoli ustami... 2, 3, 4.
Czekamy bez wdechu... 2, 3, 4.
I jeszcze raz: wdech... zatrzymanie... wydech... i cisza.
Spójrzcie: wystarczyło kilkanaście sekund, by nasze serca nieco zwolniły. Wiedza o zagrożeniach nie jest po to, aby nas straszyć. Jest po to, aby dać nam spokój i gotowość do działania. Pamiętajmy: strach jest normalny, ale to my rządzimy naszymi myślami.
Dziękujemy Państwu i życzymy bezpiecznego, pełnego pożytecznej wiedzy dnia!
Pedagog i psycholog szkoln